زنان را برافراشته و فرياد زد : يا أَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا رَبَّكُمُ الَّذِي خَلَقَكُمْ مِنْ نَفْسٍ واحِدَةٍ ؛ « 1 » يعنى اى گروه بشر ! بپرهيزيد از مخالفت پروردگارتان كه عموم شما مردان و زنان را از نسل يك نفر ( آدم عليه السلام ) به وجود آورد . روز مجد و عظمت ، روز جنبش و نهضت بانوان عالم ، روز 27 رجب بود كه شمس حقيقت اسلام اشعهء نورانى خود را بر چهره‌هاى زرد و دل‌هاى افسردهء زنان عالم تابيده و طومار بندگى و سيه‌روزى آنان را درهم پيچيد . 27 رجب ، يعنى آن روز باعظمت تاريخى كه تا چند سال قبل از فرارسيدن آن روز ، زنان را جزو بشر نمىدانستند و در سال 586 ميلادى سران اروپا در پاريس كنفرانسى تشكيل داده تا غور و بررسى نمايند كه آيا زنان هم از نوع بشر هستند يا خير ؛ بالاخره چنين رأى دادند كه زنان جزو بشر هستند و لكن بشرى ناقص كه بايد كاملا تحت اراده و فرمان مردان باشند . روز جشن و شادى و آزادى زنان روز 27 رجب ؛ يعنى آن روزى بود كه تا قبل از آن روز در افريقا زنان را براى شخم زدن زمين به گاوآهن بسته و گلّه گلّه در معرض خريد و فروش مىگذاشتند . در كلده و آشور دختران را موقع شوهر به جاى كالا براى فروش به بازار مىبردند و در ممالك مسيحى ، يعنى همين اروپاى كذا و كذا كه امروز از تساوى حقوق زن و مرد دم مىزنند ، دهان زنان را مانند دهان سگان دهن‌بند زده و معتقد بودند كه روح زنان وارد عالم ملكوت نمىشود . در هندوستان وقتى زنان شوهرشان از دنيا مىرفت ، آن را زنده با نعش شوهرانشان مىسوزاندند و دختران در شب اول عروسى مخصوص كاهنان بودند . در چين پاى دختران را از كودكى در قالب فلزى مىگذاشتند تا پاى آن‌ها ناقص گشته ، نتوانند از خانه‌ها بيرون آمده يا فرار كنند و زنان را در وقت تقسيم ميراث ، مثل اموال بين خودشان قسمت نموده و به جاى طلب به يكديگر واگذار مىكردند . در همين ايران باستان خودمان كه مهد تمدّن دنيا بوده و جوانان روشنفكر تمدّن شش هزار ساله آن را به رخ جهانيان مىكشند ، چه عذاب‌ها و شكنجه‌هايى كه به زنان مىنمودند . آقاى منوچهرخان ! حق حيات و قدر و قيمت زنان ، روزى به دنيا اعلام شد كه پيشواى گرامى مسلمانان فرمود : وَ لَهُنَّ مِثْلُ الَّذِي عَلَيْهِنَّ ؛ « 2 » يعنى همان‌طور كه زنان در برابر مردان مسؤول و محكوم به وظايفى هستند ، مردان هم در برابر زنان عهده‌دار تكاليفى بوده و مسؤول خواهند بود . حقوق حقّهء زنان روزى تأمين شد كه قرآن فرمود : هُنَّ لِباسٌ لَكُمْ وَ أَنْتُمْ لِباسٌ لَهُنَّ ؛ « 3 » يعنى زنان به منزلهء لباس شما و شما به منزلهء لباس ايشان هستيد ؛ يعنى هر

--> ( 1 ) . نساء ، 1 ( 2 ) . بقره ، 228 ( 3 ) . بقره ، 187